Upsyndroom

Een site over Downsyndroom…… uuuh! Upsyndroom! Dit is vooral een site over onze zoon Wim, een stoere jongen van 15!

Dag mam! W.T. Uijttewaal-Keijzer

Dag mam! W.T. Uijttewaal-Keijzer

De kaars leek bijna eindeloos, maar is nu stil gedoofd.

Een leven lang zorgzaam geweest, gegeven en geloofd.

Een hand die zwaaide als we gingen en nog veel meer mooie dingen

zijn herinneringen aan ons mam die voor altijd van ons afscheid nam.

Een bakkie doen, advies vragen over  opvoeding, – ja, jij had het echt in je vingers – , mijn hart luchten… wat ga ik dat allemaal missen.. wat ga ik jou missen! Maar het komt goed, alles komt goed.  Fijn dat we goed afscheid hebben kunnen nemen en jouw laatste wensen met betrekking tot de (sobere) uitvaart goed hebben ingewilligd. Excellent teamwork met José, Marcel (Als regisseur in optima forma), Cyril, Karin en ondergetekende. (én natuurlijk de aangetrouwden én kleinkinderen natuurlijk)

Rust zacht! Dit is mijn laatste (digitale) groet.

Pim & Jin,

Wim

 

Dag mam. W.T. Uijttewaal-Keijzer

W.T. Uijttewaal-Keijzer 1-10-1927 – 16-6-2013

Update: 22.06.2013. Ja, dan hebben we nog met wat extra uitdagingen te maken. Moeilijk…!

E-mail voor de juf op school

 

25-6-2013 tekst van de eucharistie viering: W.T. Uijttewaal-Keijzer 1-10-1927 – 16-6-2013

lORGELSPEL

 

ENTREE

 

LIED: Blijf mij nabij…

 

Welkom

 

Toen U stierf, is de wereld gewoon doorgegaan met draaien. Het werd nacht en ook weer morgen. Er was lawaai en stilte. En ook om ons heen maakte het leven van alledag evenveel lawaai als anders.
Het leven ging door… alleen, bij ons kwam dat harder aan dan normaal. Wat deed het pijn te zien en te horen dat alles gewoon doorging toen U gestorven was. Wreed en onverschillig, genadeloos en onbarmhartig was het en elke indruk stak dieper, deed meer pijn.

Neen, ze kunnen niet weten wat wij nu voelen, die stekende pijn van afgesneden zijn en nooit meer samen… Ach, niets zal meer hetzelfde zijn zonder U.

Het afscheid kwam  te snel toen Wil, jullie moeder/oma na een kort ziekbed overleed.

Vandaag is het moment gekomen dat jullie definitief afscheid moeten nemen.

Dat doet pijn… dat doet verdriet….

Toch als de tranen gedroogd zijn en het binnenin jullie  stil is geworden alsof de storm is gaan liggen,dan kan je hart het voelen: haar liefde is nog dichtbij.

De afgelopen dagen toen jullie samen waren bij haar waren er tranen maar er werd ook gelachen.

Herinneringen werden opgehaald, werden gedeeld met elkaar en met anderen.

Ieder van jullie heeft zo zijn eigen verhaal.

Wanneer wij aan Wil Uijttewaal, jullie moeder en oma denken dan schieten ons een aantal kernwoorden te binnen: Zorgzaam, dienstbaar, structureel , een sterke vrouw.

Een sterke vrouw die altijd hard heeft gewerkt, niet klagen en haar leven weer oppakte toen haar dierbare man Wim, na een gelukkig huwelijk van 40 jaar overleed. Ondanks het grote verlies pakte zij de draad weer op.

Wil was immers in haar element wanneer het huis schoon en netjes was. Werk was er altijd met zo een groot gezin, strijken, vele overhemden, poetsen en boenen. Zij was een echte huisvrouw en ook

jullie haar kinderen hadden zo elk zijn of haar taak.

Doordat Vader veel en hard werkte kwam het opvoeden op haar schouders terecht. Vaak vroeg ze zich af of ze niet te kort schoot en tot aan haar dood toe bleef ze zich daarvoor verontschuldigen.

Wat natuurlijk niet nodig was want Wil was een zorgzame en bezorgde moeder. Een echte moederkloek, slapen deed ze pas wanneer jullie allemaal thuis waren.

Bezorgd over het wel en wee van haar dierbare kinderen en later de kleinkinderen. Aan ruzie had moeder en oma een hekel, alles moest in goede harmonie gaan, dat was haar doel.

Genieten kon ze van haar kleinkinderen, die alles mochten, ach de rommel ruimde ze wel op wanneer haar lieve schatten  weg waren.

Naast haar vele werken kon ze toch ook wel tijd maken voor een lekker boek, even relaxen, even weg uit het dagelijkse leven.

Ook het koor , waar ze ruim 30 jaar lid van was, gaf haar veel plezier. Zingen ze deed het graag.

En voor de rest………….. ach ze was maar het liefste thuis. Genieten van haar tuin, lekker in de zon met een boek , wat tv kijken de spel programma’s, breien,  wie kent niet haar beroemde sokken, of haar zgn Harry Slingerpetjes die zij breidde voor de uitbeners.

 

Zo zijn er nog vele herinneringen aan jullie dierbare moeder en oma.

Wanneer jullie weggingen bij haar stond ze jullie uit te zwaaien elke keer.

Ook vandaag………. zwaait ze ons uit.

Vergeten…….. hoe zouden we dat kunnen. Wil Uijttewaal , jullie moeder en oma zal voortleven in onze en jullie harten…………………….

Zo zijn wij hier in haar kerk samen gekomen rondom Wil.

Welkom aan jullie haar dierbare kinderen, haar schatten de kleinkinderen.

Welkom aan de ooms en tantes , de neven en nichten, dorpsgenoten en anderen belangstellenden.

Ik mag U allen welkom ook in naam van hem die wij noemen: Vader, Zoon en Heilige Geest. Amen.

 

KRUISJE… door Pim en Wim

 

Dit kruis is het teken van de dood.

Maar ook het teken van leven, sinds Christus aan dat kruis gestorven is en verrezen.

Daarom staat de naam Wil Uijttewaal- Keijzer met eer vermeld op dit kruis van leven.    In die naam zit zij gesloten zoals wij haar zullen herinneren. In die naam en in dit kruisje is  Wil Uijttewaal aanwezig. Na de dienst zal dit kruisje worden opgehangen achter in de kerk. Pim en Wim zullen nu het kruisje bij moeder en oma neerleggen.

 

Wij brengen licht door gezin:

 

Zoals Christus, door zijn verrijzenis op paasmorgen, voor ons het licht van de wereld is geworden, zo willen we vandaag ook denken aan al het licht en de vreugde die Wil  bracht in het leven van anderen.

Wij zetten lichtjes neer bij jullie lieve moeder en oma.

Met deze lichtjes staan wij stil bij het leven van Wil Uijtewaal en gedenken wij in dankbaarheid wat zij voor ons betekend heeft en waarmee zij ons verrijkt heeft in ons leven. Woorden schieten te kort als wij ons hart willen luchten. Er was nog zoveel te vertellen, zoveel samen te ondernemen en nog zoveel te genieten. Wat ons rest is herinnering, en die is ons zo kostbaar. Daarin zult U tussen ons voortleven; kleurig, warm en heel nabij. De melodie van Uw leven viel stil; wij nemen die over en wij beloven dat wij er ons eigen levenslied van zullen maken.

 

Waxinelichtjes plaatsen op de kist.

 

 

GEBED OM ONTFERMING

 

In dit uur willen wij terug denken aan ons leven met haar; dagen van werken en rusten, dagen van tranen en lachen, van genieten en zorgen.

Mochten er momenten zijn geweest waarin zij tekortschoot in liefde tegenover ons, wij vragen U, vergeef het haar. Ook wij waren niet volmaakt en erkennen dat wij soms verkeerd waren in doen en laten. Dat zingen wij;

Heer ontferm U over haar en ons.

 

KOOR:  Kyrie Eleison.

 

lEEN MOEDER VOOR ALTIJD door José

LIED: Als God ons thuisbrengt

 

Jullie moeder, ik zei het al eerder was een sterke vrouw. Daarom kozen wij uit de bijbel de volgende lezing:

 

  • ·LEZING: EEN STERKE VROUW door Keelie en Amber.

 

  • ·IN MEMORIAM door Marcel

 

STILTE

 

LIED: AVE MARIA

 

BELIJDENIS VAN HOOP

 

Bidden wij nu samen de belijdenis van hoop:

 

VOORBEDE: Als wij stil worden.

 

Als we stil worden spreekt ons hart van Wil Uijttewaal. Toch nog onverwacht ging zij van ons heen en toch willen wij danken voor alles wat U ons gegeven hebt in deze persoon, van deze lieve moeder en oma.

Wij vragen U: Schenk haar nu rust en vrede.

Stilte.

 

Als we stil worden, dan denken we aan de velen

die haar zullen missen; haar kinderen, kleinkinderen haar familie, haar dorpsgenoten. Allen die haar zo dierbaar waren. Wij vragen U ; Wees hen en ons voelbaar nabij in deze moeilijke dagen en in de toekomst. Geef hen en ons het geloof en vertrouwen, dat zij voortaan leeft bij U thuis .

Stilte

 

Als wij stil worden in deze dagen dan denken wij aan de fijne momenten die wij samen hebben gekend;

dan dringt pas goed tot ons door hoeveel zij voor ons heeft mogen betekenen. Wij danken U hiervoor, ook al is het met pijn en verdriet in ons hart.

Stilte

 

Als we stil worden, denken we ook aan alle familieleden; haar dierbare man Wim,overleden familie Uijttewaal en overleden familie Keijzer

die ons reeds zijn voorgegaan. Laat hen Wil  nu met open armen ontvangen.

Stilte

  • ·Aandragen van het Heilig Brood,  gave van de eucharistie:
  • ·
  • ·Er gaat een verhaal door de wereld. Daarin wordt getuigd dat de Zoon uit Nazaret ons is voorgegaan

naar Gods nieuwe hemel en aarde, waar nu jullie moeder en oma ook is. Op Jezus’woord mogen wij dat vieren rondom deze tafel. Eerder werd aan deze tafel met Jezus’woorden brood geheiligd tot brood van leven, waarin hij zich zelf schenkt. Wij mogen het delen, familie zijn met elkaar aan deze tafel.

Dit teken zal nu in ons midden worden geplaatst.

 

  • ·ONZE VADER.

 

UITNODIGING TOT DE COMMUNIE

 

Zie, het Lam Gods, dat wegneemt de zonder der wereld.

Heer, ik ben niet waardig, dat Gij tot mij komt, maar spreek en ik zal gezond worden.

 

UITREIKEN VAN DE COMMUNIE

 

lorgelspel

 

LIED: Vragen, vragen

 

GEBED NA DE COMMUNIE

 

Allen:

 

COLLECTE

  • ·Wie U was……., hoe U was……… Wij willen U niet vergeten.

Uw naam  Wil Uijttewaal- Keijzer willen wij noemen in onze vieringen. Daarvoor willen wij nu een collecte houden.

 

LIED: Uit vuur en ijzer.

 

Absoute.

 

Zegenbede:

De kaars leek bijna eindeloos, maar is nu stil gedoofd.

Een leven lang zorgzaam geweest, gegeven en geloofd. Een hand die zwaaide als we gingen en nog veel meer mooie dingen zijn herinneringen aan ons mam die voor altijd afscheid nam.

Deze woorden zullen bij ons zijn, nu wij jullie moeder en oma in stilte zullen begeleiden naar haar laatste rustplaats bij haar Wim. Wij bidden dat onze vader, ons mag steunen en kracht mag geven. Dat zijn zegen op ons rust… nu en alle dagen van ons leven

in de naam van de  …….

 

Tot slot wil ik nu graag alle kleinkinderen uitnodigen:

 

Het licht mag uit door de kleinkinderen.

 

Al is het met gebroken stem,wij willen dankbaar zeggen:Het licht mag uit, U mag het doven,

Uw vlam heeft hier meer dan voldoende gebrand……..

Terugkijkend lijkt het leven omgevlogen en al wat geweest is, is onverbiddelijk voorbij.

U mag Uw ogen nu voor altijd sluiten, geen mens die U dat niet gunt.

Wat hadden wij U graag bij ons gehouden.

Uw wijsheid, uw nooit aflatende zorg om ons; we zullen het missen, we zullen U missen, maar niet helemaal, want uw liefde blijft. Geen kracht die uw liefde ongedaan kan maken. Die liefde blijven wij koesteren en in die liefde u..

 

Stilte kort.

 

Vertrek.

 

kerkhof.

 

Hier staan we voor het laatst met jullie lieve moeder en oma in ons midden.

De tijd is nu gekomen om haar voorgoed los te laten.

Wij geven haar uit handen in het gelovig vertrouwen dat zij geborgen is in het grote geheim van Gods barmhartigheid en liefde.

Op een kerkhof zien we meestal vele kruisen, op al die graven. Zo wordt levend gehouden het aardse bestaan van allen die ons zijn voorgegaan, van de velen die ons leven hebben gegeven.

Zo wordt ook levend gehouden de gedachtenis aan de ene Mens; Jezus Christus, die door de dood op het kruis heen voor ons geworden is: de Levende.

Ieder kruis is door Hem geworden tot een teken van hoop, het leven, van verrijzenis.

 

Wijwater………

 

Zegen , God deze  plaats waar wij jullie moeder en oma achterlaten en haar toevertrouwen aan de zorg van haar Vader. Zoals Jezus drie dagen in het graf heeft gelegen en verrezen is, moge ook zij eens verrijzen tot nieuw leven .Dat zij moge rusten in vrede.

 

Dat deze plaats, voor ons die achterblijven, een tuin van gedenken mag blijven. Hier kunnen wij komen om de stilte te zoeken, om de namen te lezen en om niet te vergeten wie ons zijn voorgegaan en om ons eigen bestaan te plaatsen in het licht van Gods eeuwigheid.

Stilte.

 

Laten wij bidden om troost en kracht met de woorden die Jezus ons zelf gegeven heeft:

Onze Vader….

Tot Maria bidden wij …

Wees gegroet

 

Een mens keert terug naar de bron van leven,

naar de Schepper van al wat is. Vanaf vandaag heeft jullie moeder en oma haar laatste rustplaats bereikt en is zij voorgoed verenigd met haar Wim en met God. Haar lichaam moeten wij hier achterlaten.

Wij geven het prijs aan zon en regen aan weer en wind. Maar wij bewaren in ons hart haar liefde en zorgzaamheid voor jullie.

Even naar binnen lopen en wat vragen,dat kan niet meer. Even naast haar te zitten en wat praten, dat kan niet meer. Even een kus of een knuffel geven, dat kan niet meer. Even tegen haar zeggen dat je  van haar houdt, dat kan niet meer.

Jullie moeder/oma heeft een lang en rijk leven gehad. Zij mocht lang jullie moeder en oma zijn. Nu zijn jullie wees en moeten zonder jullie ouders verder.

Alles is weg, alles voelt leeg.

Maar niet in jullie harten, daar leef ze voort.

Niet in jullie hoofden, daar horen jullie haar nog.

Haar lieve woorden en haar goede raad.

De leegte die zij achterliet voelen wij nu al.

Wel hebben wij het vertrouwen dat zij opgenomen is in het nieuwe leven, waar geen pijn of verdriet meer is. Dat zij weer herenigd is met haar Wim.

Wij bidden tot slot:

Moge de goede God, onze Vader U in Zijn huis ontvangen, moge het gelaat van Uw en onze Vader  U tot vreugde zijn samen met allen die u zijn voorgegaan en die reeds daar zijn waar het licht straalt en de dag geen einde kent. Moge U rust en vrede genieten .  Amen.

 

DANKWOORD  –  Hans

26-06.2013 Een mailtje van de juf van school! Zo mooi!! (v.z.v. je van mooi kunt spreken)

Mail school

26-7-2013 Beetje jammer van de ontbrekende ‘T’! Dat wordt corrigeren.

Grafsteen W.C.J. Uijttewaal en W.T. Uijttewaal-Keijzer

23-8-2013. Hèhè, eindelijk juist geschreven:

Grafsteen W.C.J. Uijttewaal en W.T. Uijttewaal-Keijzer

4-9-2013. Dankbetuiging in het Witte Weekblad

Dankbetuiging W.T. Uijttewaal-Keijzer

2-11-2013. Allerheiligen. Foto Marcel Uijttewaal

20131101_155729

Category: Wim
  • Trea van Trigt says:

    Goed gedaan met elkaar!x

    21 June 2013 at 22:47
  • Gitte van den Eertwegh says:

    Prachtig geschreven. X

    21 June 2013 at 22:47
  • Monique de Groot says:

    Mooi dit te lezen. Mega dikke knufff

    21 June 2013 at 22:48
  • Yolanda de Fijter says:

    21 June 2013 at 22:48
  • Marco Simons says:

    Mooi!

    21 June 2013 at 22:50
  • Pim Uijttewaal says:

    dank! Wat lucht dit op…

    21 June 2013 at 22:51
  • Pim Uijttewaal says:

    Is een stuk gemakkelijker dan voor een microfoon in de kerk..LOL!

    21 June 2013 at 22:51
  • Yolanda de Fijter says:

    Herkenbaar Pim en ik vertelde zoiets over een kind .. respect en nogmaals sterkte

    21 June 2013 at 22:52
  • Patrick Nelen says:

    Wat een prachtig eerbetoon!

    21 June 2013 at 22:52
  • Marcel Janmaat says:

    Mooi Pin ..

    21 June 2013 at 22:53
  • Marcel Janmaat says:

    Mooi Pim….herkenbaar

    21 June 2013 at 22:54
  • Minella Nijmeijer says:

    ……Je mama..onvervangbaar.mooi Pim Uijttewaal..!

    21 June 2013 at 22:54
  • Robin Stuivenberg says:

    Mooi, Pim. En sterkte voor jouw en de jouwen de komende tijd.

    21 June 2013 at 22:56
  • Brenda Voorn-Keijzer says:

    Heel mooi Pim!

    21 June 2013 at 23:00
  • Gitte van den Eertwegh says:

    Schrijven is idd makkelijker. Maar in de kerk spreek je dan ook echt voor het laatst voor haar. Vond het juist fijn om dat te mogen doen. Al was het enorm moeilijk. Pim Uijttewaal het is zoals het is. .. en het gemis is daar. . X

    21 June 2013 at 23:02
  • Cassandra Boom-Saeijs says:

    Mooi man, zo al t altijd zijn dat we ze zullen missen. sterkte met het gemis voor jullie allemaal, maar koester de herinneringen

    21 June 2013 at 23:04
  • Ilona Methorst says:

    Het was erg mooi vandaag. Goed gedaan en gegaan. Kom net bij Jose vandaan. Heel veel sterkte de komende tijd en ik hoop elkaar nog gauw eens te spreken. X

    21 June 2013 at 23:07
  • Pai Roojit says:

    sterke met het verlies

    21 June 2013 at 23:15
  • Robbert Lammertink says:

    Mooi geschreven Pim…

    21 June 2013 at 23:17
  • Marja Machielsen says:

    Mooi eerbetoon.

    21 June 2013 at 23:18
  • Aart Vroegh says:

    Lijkt me zo moeilijk als ik ervoor kom te staan…..

    21 June 2013 at 23:24
  • Aart Vroegh says:

    Ik kan dat niet

    21 June 2013 at 23:25
  • Pim Uijttewaal says:

    Komt tijd komt raad Aart..

    21 June 2013 at 23:25
  • Aart Vroegh says:

    Soms denk ik erover. Bij menig uitvaart sta ik vol bewondering naar de mooie woorden van de familie te luisteren. Ik kan dat niet.

    21 June 2013 at 23:26
  • Aart Vroegh says:

    Jij kan dat

    21 June 2013 at 23:26